Wydarzenie to opisują trzej ewangeliści synoptyczni: Mateusz, Marek i Łukasz. Jezus zabrał trzech wybranych uczniów: Piotra, Jakuba i Jana na górę, gdzie zobaczyli go w nieziemskiej chwale, rozmawiającego z Mojżeszem i Eliaszem. Ewangelie nie podają nazwy góry, przyjmuje się, że była to góra Tabor. Uważna egzegeza pozwala dostrzec, że każda z Ewangelii opisuje przemienienie pod innym kątem, ukazując inne aspekty tajemnicy Chrystusa objawionej przez to wydarzenie.

Darem Boga dla świata jest Maryja Matka Jezusa, Syna Bożego. Dzięki Jego nieskończonemu miłosierdziu jest Ona i naszą Matką. Jej cudownemu wstawiennictwu zawierzyli się m.in. św. Maksymilian Kolbe, Stefan kardynał Wyszyński czy też św. Jan Paweł II. Ten ostatni zawierzył się Maryi w sposób szczególny, powierzając w Jej ręce również cały swój pontyfikat. Już jako młody robotnik, pracując w fabryce sody „Solvay”, praktykował nabożeństwo zainspirowane książką świętego Ludwika Marii Grignion de Montfort pt. Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. Z niej też zaczerpnął wezwanie „Totus Tuus - Cały Twój”. Jako Kardynał mówił: „Z tej książeczki nauczyłem się, co to właściwie jest nabożeństwo do Matki Bożej”.

U stóp Asyżu wznosi się bazylika Matki Bożej Anielskiej, wybudowana w XVI wieku. W samym centrum tej renesansowej świątyni znajduje się skromny kościółek benedyktyński z IX wieku, zwany Porcjunkulą. Pierwotny tytuł tego kościoła brzmiał - Najświętszej Maryi Panny z Doliny Jozafata. Według bowiem podania kapliczkę mieli ufundować pielgrzymi wracający z Ziemi Świętej. Mieli oni przywieźć grudkę ziemi z grobu Matki Bożej, który sytuowano w Dolinie Jozafata w Jerozolimie. Nazwę Matki Bożej Anielskiej prawdopodobnie nadał świątyni św. Franciszek z Asyżu.